تفاوت مدیریت قرآنی با الگوهای وارداتی
مؤلف تفسیر مشکاة گفت: تفاوت اصلی مدیریت قرآنی با الگوهای وارداتی در این است که مدیریت قرآنی بر فکر، ذکر و شکر استوار بوده و بهدنبال بهرهبرداری مدبرانه و الهی از همه استعدادهای نهفته در وجود انسان است.
به گزارش ایکنا از خراسانرضوی، محمدعلی انصاری، مفسر قرآن کریم و مؤلف تفسیر مشکاة در سخنرانی که محتوای آن از طریق صفحات مجازی منتسب به او منتشر میشود، با تأکید بر اینکه مدیریت در نگاه قرآنی هنر بهرهوری از استعدادها و منابع انسانی در مسیر تعالی است، اظهار کرد: برخلاف مدیریت کلاسیک که انسان را صرفاً یک عامل اقتصادی میدید، قرآن کریم انسان را موجودی پیچیده و دارای ظرفیتهای نامتناهی میبیند که در بستر روابط چهارگانه ارتباط با خدا، خود، دیگران و طبیعت رشد میکند. در نگاه قرآن مدیریت صرفاً یک عنوان نیست، بلکه نوعی ریاضت برای رامکردن نفس و بهکارگیری صحیح قوای انسانی است.
این مفسر قرآن کریم با استناد به سوره نمل، سیره حضرت سلیمان(ع) را یک پکیج کامل مدیریتی برای نظامهای حکمرانی خواند و گفت: در عملکرد ایشان، ۱۴ اصل بنیادین مدیریتی از جمله تفقد و نظارت، تنبیه و تشویق، تحقیق و تفحص، آموزش مستمر، شایستهسالاری و هدفگذاری قابل استنباط است. برخلاف مدیریتهای معمول که نظارت را ابزاری برای مچگیری میدانند، سلیمان نبی(ع) مدیریت را با تفقد آغاز میکند که نگاهی پدرانه، دلسوزانه و کاوشگرانه برای شناسایی خلأها و ظرفیتهاست.
مدیریت بحران و نیروسازی در سیره موسوی و نبوی
انصاری با اشاره به مدل مدیریتی حضرت موسی(ع) در مواجهه با طاغوت زمان افزود: مدیریت بحران نیازمند شش اصل چالشپذیری، تسهیلگری، تفهیم و تفاهم، گزینش، تقسیم کار و پشتیبانی است، در آیه ۱۵۹ سوره آلعمران، سیره مدیریتی حضرت محمد(ص) نیز مبتنی بر رحمت و نرمخویی بوده و پیامبر اکرم(ص) با عفو، استغفار مشورت و توکل، جامعهای پویا میسازد.
مؤلف تفسیر مشکاة در پایان گفت: تفاوت اصلی مدیریت قرآنی با مدیریتهای وارداتی در این است که مدیریت قرآنی بر فکر، ذکر و شکر استوار بوده و بهدنبال بهرهبرداری مدبرانه و الهی از تمامی استعدادهای نهفته در وجود انسان است. آنچه امروز در مدیریت نوین بهعنوان مفاهیم پیشرفته مطرح میشود، در قرآن با عمق و ظرافت بیشتری وجود دارد.
انتهای پیام
