کد خبر: ۴۲۴۳۷۳۳

تاریخ: ۰۱ آبان ۱۴۰۳ - ۱۳:۳۵

/نگاهی به زندگی‌نامه شهدا/

فرازهایی از زندگی امیر سرلشگر شهید غلامرضا مخبری

سرهنگ دوم پیاده شهید غلامرضا مخبری،به عنوان تیپ 1 لشکر 16 زرهی نزاجا قزوین، پس از بازدید از گردان 116 در ارتفاعات دارساوین در محور بانه- سردشت مورد حمله ضدانقلاب حزب کومله قرار گرفت و در سن 37 سالگی به شهادت رسید.

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی و به نقل از روابط‌عمومی اداره کل بنیاد شهید و امور ایثارگران خراسان رضوی، سرهنگ دوم پیاده شهید غلامرضا مخبری، فرزند قربان محمد، روز بیستم دی ماه سال 24 در شهرستان قوچان از توابع خراسان رضوی به دنیا آمد. مادرش خیرالنساء خانه دارو و پدرش حاج قربان محمد، انسانی دانشمند، فرهیخته و خیری بود که در خیابان قائم‌مقام شهر قوچان مسجدی بنا نمود.

پس از طی دوران طفولیت به مدرسه رفت، تحصیلات ابتدایی را در دبستان دارا گذارند و با اخذ دیپلم متوسطه باتوجه به علاقه‌ای که به لباس مقدس سربازی داشت در آزمون ورودی دانشکده افسری تهران پذیرفته شد و در تاریخ 43.1.17 به تحصیل علوم و فنون نظامی پرداخت. در سال 1346 با اخذ درجه ستوان دومی از دانشکده افسری نیروی زمینی فارغ‌التحصیل شد.

بعد از فراغت از تحصیل، به مراغه اعزام و به عنوان فرمانده‌ سپاه دانش مشغول خدمت شد. دوره‌ مقدماتی زرهی را در سال 47 در مرکز زرهی شیراز آموزش دید و تا گذراندن دوره‌ عالی آنجا ماند. پس از پایان دوره در سال 48 با کسب درجه‌ سرگردی به لشگر 16 زرهی نیروی زمینی قزوین- تیپ 2 زنجان- پیوست.

شهید مخبری در سال ۵۰ با خانم اکرم امینی ازدواج کرد و ثمره زندگی مشترکش سه دختر است که از او به یادگار مانده است. پس از ازدواج به همراه همسرش به شهر میانه اعزام می‌شود. سپس برای طی دوره کلاس‌های زبان ویژه به تهران رفته و در این زمان اولین فرزند دختر آنها به دنیا می‌آید که نامش را مریم می‌گذارند.

6 ماه از تولد فرزندان آن‌ها سپری می‌شود که مجدداً به میانه بازمی‌گردد و مدت دو سال در آن شهر انجام وظیفه می‌کند. در ادامه خدمت، شهید مخبری به شهر منجیل در اسگیلان منتقل می‌شود.

او در سال ۵۷ دوره عالی فرماندهی و ستاد دافوس را در شیراز طی نمود و در این ایام انقلاب اسلامی به پیروزی رسید. با بروز نا آرامی‌های کردستان در سال ۱۳۵۸ به عنوان فرمانده یگان اعزامی از لشگر ۱۶ به آن مناطق رفت. در سال ۱۳۵۸ با آغاز غائله کردستان، برای مقابله با ضد انقلاب در منطقه به جبهه‌های نبرد شتافت. وی به عنوان فرمانده یکی از یگان‌های لشکر ۱۶ زرهی قزوین تیپ زنجان به مهاباد اعزام شد تا خاطرات زیبایی از رشادت و شجاعت کم‌نظیرش در مأموریت‌های سخت با حداقل امکانات به ثبت برسد.

او ۶ ماه در مهاباد حضور داشت و چندین مأموریت بسیار مهم را با رشادت انجام داد و با رشادت‌هایی که انجام داد به عنوان فرمانده گردان ۱۲۵ تیپ ۲ لشکر ۱۶ منصوب شد. با آغاز جنگ تحمیلی در سال ۵۹، لشگر ۱۶ زرهی به منطقه خوزستان و دهلاویه حرکت نمود و سرگرد مخبری فرماندهی گردان ۱۲۵ پیاده مکانیزه تیپ دوم را بر عهده داشت. در عملیات «طريق القدس» در چزابه، گردان ۱۲۵ پیاده از لشکر ۱۶ به فرماندهی شهید مخبری با دشمن درگیر شد.

او در سال ۶۰ در منطقه «رقابیه» حضور داشت و در عملیات طریق القدس که در آبان ماه ۶۰ انجام شد بستان عرصه دیگری برای ظهور او بود. در عملیات «طریق القدس» که به منظور آزادسازی شهر بستان و نجات سوسنگرد صورت گرفت. به عنوان فرماندهی گردان شكن عمل کرد و با ابتکار و شجاعت بی‌نظیری که از خود نشان داد. توانست خطوط دفاعی دشمن را در هم بشکند و پل سابله از مناطق استراتژیک عملیات را فتح کند.

صدام آن قدر به برتری نظامی خود دل بسته بود که پیش از حمله گفته بود من بستان را گرفتم.» اما این مخبری و یارانش بودند که در ده روز مقاومت و نبرد خونین مهر باطلی بر ادعای او زدند. این 10 روز مقاومت، سرآغازی برای عملیات پیروزمندانه فتح المبین شد که ارتش تا دندان مسلح بعثی را زمین‌گیر کرد.

بی‌شک يكی از عوامل عمده موفقیت نیروی زمینی در عملیات طریق القدس، همانا ابتكار، شهامت و رشادت شهید مخبری به همراه شهید سرتیپ منفرد نیاکی از لشگر ۹۲ زرهی بود. پس از انجام موفقیت‌آمیز عملیات طریق القدس به خاطر همین رشادت‌ها، حین عملیات و در زیر آتش دشمن، سرهنگ دوم مخبری مورد توجه و تشویق فرماندهان و به خصوص فرمانده وقت نیروی زمینی-شهید سپهبد صیاد شیرازی - قرار گرفت و شهید سپهبد صیاد شیرازی به پاس حماسه آفرینی‌هایش در همان منطقه و زیر باران آتش و گلوله به او درجه سرهنگ دومی اعطا کرد.

در عملیات طریق القدس، تیپ ۱۲ زرهی عراق توانسته بود با عبور از پل «سابله» موقعیت لشكر ۹۲ زرهی اهواز را تهدید کند که سرگرد مخبری با عبور دادن ۴ فروند نفربر زرهی توانست آتش دشمن را مهار و با متواری کردن آنها پل سابله را دوباره در اختیار نیروهای خودی قرار بدهد و بدین ترتیب، مقدمات آزادی شهر بستان را فراهم کند.

فرمانده نیروی زمینی ارتش شهید سپهبد علی صیاد شیرازی اعتقاد داشت که حفظ امنیت قلل سر به فلک کشیده کردستان که مخفیگاه و پایگاه منافقان، ضدانقلاب و گروهک‌ها شده بود. نیازمند به فرماندهانی شجاع و از خود گذشته است. بنابراین سرهنگ دوم مخبری به لشگر ۲۸ سنندج منتقل شد و به سمت معاونت فرماندهی تیپ یکم منصوب گردید.

پس از پایان موفقی‌آمیز عملیات طریق القدس، به سمت فرماندهی تیپ ۱ لشکر ۱۶ زرهی نزاجا منصوب گردید و برای حفظ امنیت به قلل سر به فلک کشیده کردستان که مخفیگاه و پایگاه منافقان و ضد انقلاب شده بود، بازگشت و مشغول ستیز با دشمن زبون گردید. جای جای جبهه معرکه دلاوری مخبری شده بود. نام او هراس را بر دل دشمن می‌انداخت. دشمن هم او را شناخته بود عناصر خدعه و توطئه دنبال این بودند که مخبری را از ما بگیرند و کردستان نقطه این توطئه شد جانشینی تیپ ۲ پیاده سقز به او سپرده می‌شود.

این فرماندهی شهید بعد از پیروزی در جبهه تنگه چزابه در عملیات «طریق القدس» به همراه جمعی از هم رزمانش در تاریخ ۶۰.۱۲.۱۸ به دیدار امام خمینی(ره) نائل آمد و سخنرانی کوتاه، اما قاطعی کرد. خلاصه وضعیت خدمتی این شهید بزرگوار از این قرار است: شهید مخبری در تاریخ ۴۸.۰۵.۱۷ برابر تقسیمات نظامی، خود را به لشکر ۴۵ زنجان معرفی نمود. وی در مدت ۱۳ سال حضورش در این لشکر مشاغلی همچون فرمانده گروهان خدمات فرمانده دسته پشتیبانی گروهان خدمات، فرمانده دسته ۲ گروهان ۲ گردان ۱۱۴ میانه، رئیس رکن سوم گردان فرمانده گروهان گردان ۱۷۶ ملک واقع در منجیل، رئیس رکن ۱ تیپ ۲ زنجان را بر عهده داشت. او در تاریخ ۶۰.۱۲.۱۸ به درجه سرهنگ دومی مفتخر شد و در تاریخ ۶۱.۰۸.۱۵ خود را به لشکر ۲۸ پیاده کردستان معرفی و به عنوان معاونت تیپ یک منصوب شد.

او در طول حضور در جبهه‌های حق علیه باطل با جان فشانی و شجاعت مأموریت‌های محوله را انجام می‌داد و بارها مورد تشویق و تقدیر فرماندهان قرار گرفت. شهید مخبری در عملیات بسیاری ازجمله طریق‌القدس و... شرکت نمود و از تمامی این ماموریت سربلند بیرون آمد.

سرانجام سرهنگ دومک مخبری در تاریخ 61.10.11 پس از بازدید از گردان 116 در ساعت 17.30 دقیقه در ارتفاعات دارساوین در محور بانه- سردشت مورد حمله ضدانقلاب حزب کومله قرار گرفت و در سن 37سالگی جام شهادت نوشید. پادگان تیپ 2 زرهی زنجان، مزین به نام این فرمانده غیور است. این فرمانده شهید در گلزار شهدای خواجه ربیع مشهد به خاک سپرده شد.