کد خبر: ۴۲۴۴۳۲۶

تاریخ: ۰۵ آبان ۱۴۰۳ - ۱۰:۲۱

نگاهی به زندگی‌نامه شهدا/ 2

فرازهایی از زندگی شهید رضا بخشی

سردار شهید مدافع حرم رضا بخشی، 9 اسفندماه سال 1393 و درحال و هوای ایام فاطمیه، ضمن درگیری با تروریست‌های تکفیری (جبهه النصره) و در جریان عملیات آزادسازی تپه (تل قرین) در حومه منطقه (درعا) و 15 کیلومتری حایل مرز اسرائیل- بر اثر اصابت شلیک خمپاره- دعوت حق را لبیک گفت.

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی و به نقل از روابط‌ عمومی اداره کل بنیاد شهید و امور ایثارگران خراسان رضوی، سردار شهید مدافع حرم رضا بخشی با نام جهادی فاتح در تاریخ 1365/7/9 در شهر مقدس مشهد به دنیا آمد. پدرش خیرمحمد نام دارد که سال‌ها قبل از انقلاب، از افغانستان با خانواده به ایران مهاجرت کرد. رضا پنجمین فرزند خانواده‌ای متدین و مذهبی بود، او و همه خواهران و برادرانش در مشهد و محله‌های طلاب و جاده سیمان به دنیا آمدند.

تأثیر فضای معنوی مسجد در کنار تعهد خانوادگی، شهید را بر آن داشت تا در کنار تحصیلات معمول و کلاسیک خود، به فراگیری دروس حوزوی نیز مشغول شود و نشان سربازی امام زمان(عج) را برتن و جان خود حک کند. دروس مقدماتی حوزه را در مدرسه‌ حضرت قائم(عج) سپری کرد و در حوزه‌ علمیه مشهد، مشغول تحصیلات حوزوی شد. شهدبخشی در دانشگاه پیام نور فریمان در مقطع کارشناسی رشته حقوق تحصیل می‌کرد. این مدافع حرم، به جز فارسی به زبان‌های انگلیسی و عربی نیز کاملاً مسلط بود، همچنین، او شناگر قهاری هم بود و در مباحثه‌ها در حوزه حیرت همگان را برمی‌انگیخت.

هوش سرشار و استعداد بالای شهید، همراه با توکل و تلاشش موجب شد تا بورسیه تحصیلی او برای تحصیل در مسکو قطعی شود، اما در همین بین خبر تهدید حرم حضرت زینب(س) را شنید و وظیفه‌ خود را چیز دیگری یافت. او بی درنگ برای دفاع از حرم اهل بیت(ع) عازم سوریه شد و با نام جهادی ابوفاتح، فاتح قله‌های روحانی و معنوی شد و جام شهادت را سر کشید، وی نوک پیکان را دید و حفاظت از کیان دین را انتخاب کرد و به سوریه رفت.

وی به خانواده‌اش می‌گوید: من در میدان نبرد نیستم و به امور دفتری بچه‌ها رسیدگی می‌کنم و به همراه آن‌ها به حرم رفته و برایشان مداحی می‌کنم، خاطرتان جمع، جای من امن و خوب است، اما خانواده غافل از این که فرزندشان فرمانده‌ غیور و توانا و فاتح دل‌ها و خوبی‌ها است و با این کلام رضا، دل خانواده آرام می‌گیرد.

شهیدرضا بخشی در سال 1392 وارد لشکر فاطمیون شد و بعد از شش ماه و پس از شهادت سردار شهید سیدحسین حسینی به دلیل توانایی‌های علمی و شخصیتی توانست به سمت جانشینی تیپ فاطمیون انتخاب شود. در میدان نبرد از هیچ خطری هراسی به دل نداشت، یک بار از ناحیه بازو مورد اصابت گلوله قرار گرفت و مجروح شد، اما خم به ابرو نیاورد و تمام غمش این بود که مبادا کسی از خانواده‌ شهید یا رزمنده، مشکل یا ناراحتی داشته باشد. وی با درایت و پشتکاری که داشت، اعتماد فرمانده ابوحامد را جلب و او به عنوان جانشین انتخاب شد.

همیشه اولین کاری که بعد از آمدن از سوریه می‌کرد این بود که هنوز وسایلش را بر زمین نگذاشته به حرم مطهر رضوی می‌رفت و باحال و هوایی ویژه (زیارت امین‌الله) می‌خواند.

دوهفته بعد از آخرین مرخصی و خداحافظی با خانواده، در حالی که 27 سال از عمرش سپری شده و مدت 2سال و 8ماه به شدت درگیر فضای مقاومت در سوریه بود، روز شنبه 9 اسفندماه سال 1393 و درحال و هوای ایام فاطمیه، ضمن درگیری با تروریست‌های تکفیری (جبهه النصره) و در جریان عملیات آزادسازی تپه (تل قرین) در حومه منطقه (درعا) و 15کیلومتری حایل مرز اسرائیل- بر اثر اصابت شلیک خمپاره- دعوت حق را لبیک گفت و در کنار فرمانده‌اش ابوحامد جان به جان آفرین تسلیم کرد.

پیکر این سردار شهید مدافع حرم در گلزار بهشت رضا(ع) به خاک سپرده شد.