کد خبر: ۴۲۷۲۳۶۹

تاریخ: ۲۶ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۴:۵۹

محمدعلی انصاری مطرح کرد

«أَرْحَمُ الرَّاحِمِين» بودن خداوند به چه معناست

صاحب تفسیر مشکاة گفت: محبت ميان انسان‌ها حد و شرط دارد. اما محبت خداوند حد و مرز ندارد و درب بارگاه الهی هميشه به روی انسان‌های گناهکار باز است و این امر به معنی ارحم الراحمین بودن خداوند است.

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی، محمدعلی انصاری صاحب تفسیر مشکاة و مفسر قرآن کریم، در نشست مجازی که امروز ۲۶ اسفندماه، با موضوع «ارحم الراحمین بودن خداوند» برگزار شد، اظهار کرد: واژه «أَرْحَم» افعل تفضيل واژه «رَحِيم» و به معنای رحيم‌ترين، مهربان‌ترين و رحم‌کننده‌ترين است. برخی از انسان‌ها راحم يا رحم‌کننده‌ هستند، برای نمونه پدر و مادر به فرزندان خود رحيم و مهربان هستند و امت پيامبر اسلام(ص) نيز به هم مهربان‌اند.

وی ادامه داد: همچنین بنا بر گفته خداوند در آیه ۲۹ سوره «فتح»، حضرت محمد(ص) هم از مهربانان امت اسلام محسوب می‌شوند. لذا خداوند در قسمتی از این آیه فرموده است: «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَي الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ؛ محمد(ص) فرستاده خداست و كسانی كه با او هستند بر كافران سخت‌گير و‏ در ميان خودشان مهربان‌اند.»

انصاری بیان کرد: اما مهربانیِ انسان‌ها به يکديگر، هر چقدر هم که فزون باشد، حتی قسمت کوچکی از مهربانی خداوند «أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ» نمی‌شود. برای نمونه پدر و مادر هر مقدار هم که فرزند خود را دوست داشته باشند، اگر فرزند آن‌ها ناخَلف باشد و دمادم به آزار پدر و مادر خود مشغول گردد، پس از چندی سرانجام از او خسته می‌شوند و او را از خود می‌رانند. همچنين زن و شوهری که دلداده يکديگر هستند، اگر شيوه رفتار و گفتارشان با هم تغيير کند، چه بسا مهرشان از دل هم برود و کارشان به جدايی بکشد.

این مفسر قرآن کریم افزود: بنابراين محبت ميان انسان‌ها حد و شرط دارد. اما محبت خداوند حد و مرز ندارد و درب بارگاه الهی هميشه به روی انسان‌های گناهکار باز است و اگر توبه کنند، خداوند آن‌ها را در آغوش پرمهر خود جای می‌دهد. خداوند مهربان در آیه ۵۳ سوره «زمر» در قرآن کريم می‌فرمايد: «قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ؛ ای (رسول رحمت) بدان بندگانم که (به عصیان) اسراف بر نفس خود کردند بگو: هرگز از رحمت (نامنتهای) خدا نا امید مباشید، البته خدا همه گناهان را (چون توبه کنید) خواهد بخشید، که او خدایی بسیار آمرزنده و مهربان است.»

وی گفت: علاوه بر اين موارد؛ لازم به ذکر است که خداوند به شيوه‌ای به آدميان محبت می‌کند که باعث رشد و کمال آنان می‌شود و این موضوع بر خلاف محبت ميان اشخاص است که دارای نقص است و گاهی باعث سقوط آدمیان می‌شود.